LannaDog.net

สวัสดิภาพของสัตว์.. คือ สวัสดิภาพของคน..

หลักการและเหตุผล

แม้ว่าวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าจะมีมากว่า

100 ปีมาแล้ว แต่ในหลายๆประเทศที่กำลังพัฒนา

การควบคุมโรคพิษสุนัขบ้าในประเทศเหล่านี้กลับ

ไม่ประสพผลสำเร็จตัวอย่างที่ชัดเจนในอินเดีย

การศึกษาย้อนหลังไประยะ 60 ปี แม้ว่าจะมี

การฆ่าสุนัขไปกว่า 25 ล้านตัว ปรากฏว่า

จำนวนผู้ถูกสุนัขกัด และผู้ตายจากโรคพิษสุนัขบ้า

กลับเพิ่มขึ้น

สำหรับประเทศไทย (รายงานเฝ้าระวังโรค ของสำนักระบาดวิทยา)

แม้ว่าจำนวนผู้ป่วยโรคพิษสุนัขบ้าจะลดลงแต่จำนวนผู้ถูกสุนัขกัดกลับเพิ่มขึ้น

อย่างต่อเนื่อง จาก 153,483 คน ในปี 2538 เป็น 401,181 คนในปี 2545

สุนัขที่กัดมีทั้งสุนัขเลี้ยงและสุนัขจรจัด

นโยบายของกระทรวงสาธารณสุข กำหนดให้ตั้งแต่

ปี พ.ศ. 2545 เป็นต้นไปทุกจังหวัดต้องไม่มีรายงาน

ผู้เสียชีวิตด้วยโรคพิษสุนัขบ้า แต่ในเชียงใหม่เอง

กลับยังพบผู้ป่วยเสียชีวิตจากโรคพิษสุนัขบ้าและติดอยู่

หนึ่งในสิบของจังหวัดที่มีอัตราการตายของผู้ป่วยสูง

ต่อประชากร แสนคน (2549) ทำให้สูญเสียงบประมาณ

ไปในการฉีดวัคซีนป้องกันและรักษาผู้ที่ถูกสุนัขกัด

ปีหนึ่งเป็นจำนวนมาก

เนื่องจากเชียงใหม่เมืองแห่งวัฒนธรรม และท่องเที่ยว

ภาพที่เต็มไปด้วยสุนัขเร่ร่อน เป็นขี้เรื้อน พิการ เจ็บป่วย

บาดเจ็บ และถูกรถทับตายตามท้องถนน สร้างความสังเวช

แก่ผู้พบเห็น ปัญหาสุนัขก่อความรำคาญและความหวาดกลัว

แก่นักท่องเที่ยว การแก้ปัญหาที่ปราศจากความเมตตา เช่น

ใช้ยาเบื่อ จับขังกรงขายสู่ตลาดเนื้อสุนัขย่อมไม่ใช่ภาพลักษณ์

ของการแก้ปัญหาที่ยอมรับในทางสากลและไม่เหมาะกับ

เชียงใหม่ เมืองแห่งวัดและวัฒนธรรมกว่า 700 ปี

สุนัขจรจัดหรือถูกทอดทิ้งกำลังกลายเป็น

ปัญหาสังคมอยู่ในขณะนี้ เป็นผลลัพธ์จากการ

ขาดความรับผิดชอบของคนนำสุนัขไปปล่อยทิ้ง

ให้เป็นภาระของสังคมจึงควรที่จะต้องหาทางแก้ไข

โดยไม่สร้างบาปกรรมหรือเพิ่มความเดือดร้อนให้แก่

สัตว์รวมทั้งคนมากกว่าที่เป็นอยู่ การกำจัดสุนัขไม่ได้

ช่วยแก้ปัญหา ทั้งนี้เนื่องจากทุกครั้งที่มีการกำจัดสุนัข

ออกไปจากบริเวณนั้นก็จะมีสุนัขกลุ่มใหม่เข้ามาแทนที่

อยู่เสมอตราบใดที่ยังมีแหล่งขยะเศษอาหารซึ่งเป็นบ่อเกิด

ให้สุนัขเหล่านี้มีชีวิตและมีการแพร่พันธ์

"ปัญหาสุนัขจรจัดจึงสะท้อนให้เห็นถึงการขาดความรู้

ความเข้าใจ ความรับผิดของหน่วยงานของรัฐและประชาชน"

องค์การอนามัยโลกและองค์กรป้องกันสัตว์แห่งโลก
(WSPA, World Society for prevention of animals)
สรุปว่าการทำหมันจะต้องทำร่วมกับการให้การศึกษาจึงจะเป็น
การแก้ปัญหาแบบยั่งยืน โดยการให้ความรู้เข้าใจในพฤติกรรม
และสวัสดิภาพสัตว์ ปลูกฝังความรัก ความเมตตาต่อสัตว์
และมีความรับผิดชอบให้กับชุมชนหรือเยาวชน

"การปฏิบัติต่อสัตว์อย่างไร
ย่อมสะท้อนให้เห็นถึงคุณภาพของสังคมนั้น ๆ"
(มหาตมะคานธี มหาบุรุษของอินเดีย และของโลก)

เยอรมันคือเป็นสถานที่สวยงาม มีธรรมชาติที่ผู้ปกครองสามารถพาบุตรหลาน
มาพักผ่อนหย่อนใจในขณะเดียวกันก็สามารถบำเพ็ญประโยชน์ด้วยการดูแลให้
ความรักแก่สัตว์ที่พิการไม่สามารถมีชีวิตตามปกติได้ หรือสามารถเป็นผู้อุปการะ
ชั่วคราวโดยไม่จำเป็นต้องนำไปเลี้ยงดูที่บ้าน ซึ่งเด็กหรือครอบครัวอาจจะยังไม่มี
ความพร้อมในการอุปการะแบบผูกพัน นอกจากนี้ยังใช้เป็นที่จัดฝึกอบรมและ
มีสื่อต่าง ๆ ที่จะให้ความรู้เกี่ยวกับสัตว์แก่ผู้มาเยี่ยม

โครงการสร้างศูนย์การเรียนรู้และปลูกฝังความเมตตา

โดยใช้สัตว์เป็นโมเดล ควบคู่กับการทำหมัน จึงเป็นทางออก

ของการแก้ปัญหาแบบยั่งยืน โดยจะใช้เป็นศูนย์ให้ความรู้

ภาคปฏิบัติและการปลูกฝังความเมตตาให้กับเยาวชน

เด็กนักเรียนและอาสาสมัครเข้ามามีส่วนร่วมในการช่วยเหลือ

สัตว์ตลอดจนเป็นที่ฝึกสุนัขจรจัดเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ต่อไป

ในศูนย์ฯนี้ยังมีคลินิครักษาสัตว์ (after care and half way house)

อยู่ภายในเพื่อรักษาสัตว์เจ็บป่วยที่ด้อยโอกาส หรือรอการรับ

อุปการะ อีกทั้งยังเป็นสถานที่ที่ใช้ในการพักฟื้นสุนัขหลังการ

ผ่าตัด ทำหมัน ก่อนที่จะถูกนำกลับไปอยู่ในสถานที่เดิม

	เพื่อมิให้มีการติดเชื้อ แผลแตก หรือปัญหาอื่น ๆ ตามมา ส่วนสุนัขจรจัดที่ได้รับ
	บาดเจ็บ พิการ ที่ไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ตามธรรมชาติอีกต่อไป จำเป็นต้องหา
	ผู้ดูแลอุปการะ จะต้องมีที่พักพิงชั่วคราวจนกว่าจะมีผู้รับไปเลี้ยง โดยมีสัตวแพทย์
	และผู้ช่วยประจำ รวมทั้งความร่วมมือกับสัตวแพทย์อาสาสมัครจากต่างประเทศ
	หมุนเวียนเข้าช่วยในโครงการนี้เป็นระยะ